Wydawnictwo KASTOR
Menu

Linki
Apteczka domowa

Przechowywanie leków

Bardzo ważny jest właściwy sposób przechowywania leków. Dotyczy to zabezpieczenia lekarstw przed zepsuciem, przed przypadkowym spożyciem oraz pomyłkowym zażyciem.

Leki należy przechowywać w miejscu zamkniętym, niedostępnym dla dzieci. Osoby mieszkające samotnie powinny pamiętać, że czasem odwiedzają je np. wnuki i mogą spróbować dostępnych dla nich tabletek. Dlatego niezbędnym elementem wyposażenia każdego gospodarstwa domowego jest apteczka. Najlepiej, by była nią oddzielna szafka zamykana na klucz, powieszona na ścianie poza zasięgiem małych dzieci. Niekiedy rolę apteczki może pełnić jedna z półek w szafie. Jeżeli dorobienie zamknięcia jest niemożliwe, wybierzmy półkę jak najwyższą, do której dzieci będą miały utrudniony dostęp. Często apteczki bywają umieszczane w łazienkach lub w kuchni. Nie są to jednak miejsca najlepsze - duża wilgotność powietrza nie sprzyja bowiem przechowywaniu leków i środków opatrunkowych. Także działanie promieni słonecznych i wysokiej temperatury, nawet nie bezpośrednie, źle wpływa na trwałość medykamentów i może spowodować, że preparaty będą niezdatne do użycia.

Leki są bardzo silnie działającymi substancjami chemicznymi - w obchodzeniu się z nimi należy zachować środki ostrożności.

Podstawowe grupy środków

W domowej apteczce trzymamy wszystkie leki zapisane domownikom przez lekarzy. Ponadto powinny się w niej znaleźć następujące grupy środków:

  • Środki opatrunkowe
  • Środki dezynfekcyjne
  • Środki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe
  • Środki przeciw katarowi
  • Środki wykrztuśne i przeciwkaszlowe
  • Środki przeciwbiegunkowe
  • Środki przeczyszczające
  • Środki nasenne
  • Środki uspokajające
  • Krople do oczu
  • Witaminy i mikroelementy

środki opatrunkowe

Każda apteczka powinna być zaopatrzona w następujące środki opatrunkowe:

  • wata opatrunkowa, gaza wyjałowiona np. gaziki jałowe (5x5 cm, 7x7 cm, 9x9 cm) - (każde opakowanie zawiera 3 gaziki);
  • kompresy z gazy jałowej w różnych rozmiarach;
  • chusta trójkątna;
  • bandaże gazowe i co najmniej jeden bandaż elastyczny (szer. 10-12 cm) oraz opaski na stawy skokowy i kolanowy;
  • plastry opatrunkowe wodoodporne (najlepiej komplet różnych kształtów i rozmiarów);
  • opatrunek w aerozolu (np. Panthenol aerozol lub Bepanthen krem);
  • szeroki i wąski przylepiec bez opatrunku;
  • rękawiczki lateksowe;
  • nożyczki o tępych końcach;
  • penseta (do usuwania ciał obcych z rany);
  • agrafki różnych rozmiarów.

Niezbędne są także środki stosowane na rany i uszkodzenia skóry, takie jak:

  • woda utleniona 3% lub woda utleniona w tabletkach (pertlenon), dodatkowo Rivanol w roztworze, do dezynfekowania ran i skaleczeń
  • zasypka lub płyn na otarcia i odparzenia np. Limagin, Linomag, Alantan
  • spirytus salicylowy 2% - do oczyszczania skóry z brudu wokół rany (może być zastąpiony gazikami Leko), do dezynfekowania okolic rany można użyć jodynę 2% , gencjanę lub polodynę oraz betadynę; jednak użycie środków powodujących zabarwienie skóry może zaciemnić obraz miejsca zranienia uniemożliwiając obserwację, czy proces gojenia przebiega prawidłowo
  • sól fizjologiczna - ampułki 10 ml - kilka sztuk - do płukania oczu lub nosa

Opatrywanie ran i powstrzymywanie krwotoków

W przypadku krwotoków należy stosować jedynie jałowe opatrunki miejscowe-uciskowe powyżej miejsca krwawienia. Do dezynfekowania ran i skaleczeń służy woda utleniona. W przypadku oparzeń miejscowych należy najpierw schłodzić oparzone miejsce zimną wodą lub lodem i podać poszkodowanemu wodę do picia. Miejsc oparzonych nie należy opatrywać.

W każdej sytuacji rozległych obrażeń trzeba niezwłocznie wezwać pomoc medyczną.

Czysta i dobrze opatrzona rana powinna się goić pod sterylnym, suchym opatrunkiem.

I jeszcze dobra rada na koniec. Narzędzi i środków opatrunkowych nie wolno używać do innych celów. Zabraknie ich właśnie wtedy, kiedy będą potrzebne.

środki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe

Środki przeciwbólowe uśmierzają ból dzięki swemu depresyjnemu działaniu na ośrodkowy układ nerwowy. Na zwykłe potrzeby powinny z powodzeniem wystarczyć leki przeciwbólowe dostępne w wolnej sprzedaży z poniżej podanych czterech grup. Wszystkie z tych lekarstw wykazują także działanie przeciwgorączkowe, dlatego są często stosowane przy przeziębieniach i grypach. Warto samemu dobrać naskuteczniejsze preparaty.

ASPIRYNA i inne preparaty kwasu acetylosalicylowego (niekiedy także w złożeniach z innymi substancjami), takie jak Aspirin, Polpiryna, Calcipiryna, Alka-Prim, Etopiryna, Bespirin, Upsarin, Scorbolamid, Asprocol Antineuralgiae E i wiele innych możemy stosować doraźnie w stanach gorączkowych, w infekcjach wirusowych, w bólach głowy, zębów, mięśni, stawów, w nerwobólach. Środków tych nie należy podawać dzieciom do 12. roku życia, szczególnie podczas infekcji wirusowych (przeziębienie, grypa, ospa wietrzna), z uwagi na możliwość wystąpienia groźnego zespołu Reye'a (ostra niewydolność wątroby). Leki zawierające aspirynę i pochodne działają drażniąco na śluzówkę żołądka - nie należy stosować ich przewlekle bez wskazań lekarskich.

PARACETAMOL jest składnikiem rak popularnych preparatów jak Analget, Apap, Calpol, Cefalgin Codipar, Coldrex, Efferalgan, Panadol, Saridon, Thomapyrin. Preparaty mają różną, dogodną postać, dla dzieci dobierzemy np. czopki lub syrop, oprócz zwykłych tabletek także bywają tabletki musujące lub granulaty.

IBUPROFEN (Advil, Ibufen, Ibum, Ibuprom, Ibuprofen, Nurofen) działa przeciwbólowo, przeciwzapalnie i przeciwgorączkowo a także przeciwobrzękowo, poprawia ruchomość i usuwa zdrętwienie stawów, łagodzi stany skurczowe mięśnia macicy, co bywa wykorzystywane w celu uśmierzenia bólów miesiączkowych.

NAPROXEN bez recepty można nabyć w postaci tabletek 100 i 200 mg oraz żelu 3%, 10% i 12%. Stosowany bywa jako lek przeciwbólowy i przeciwzapalny przede wszystkim w chorobach reumatycznych, zwyrodnieniach stawów, bólach kręgosłupa, stanach zapalnych i bólach po urazach, w dnie, bólach menstruacyjnych, migrenie i bólach głowy, zębów, a także jako środek przeciwgorączkowy.

PYRALGINA I POCHODNE (Pyralginum w tabletkach 500 mg, Pabialgin P, Veramid) są zalecane przy różnorakich silnych bólach i stanach gorączkowych - gdy inne leki są nieskuteczne.

środki przeciw przeziębieniom

Nieprecyzyjnym terminem "przeziębienie" określamy szereg dolegliwości powstałych najczęściej wskutek narażenia organizmu na duże zmiany temperatury (przegrzanie, przechłodzenie), zmniejszenia jego odporności i, co za tym idzie, wdania się infekcji wirusowych.

Przy przeziębieniach najczęściej stosujemy środki przeciwgorączkowe (a przy okazji przeciwbólowe), takie jak aspiryna, paracetamol, ibuprofen lub naproksen, o których była mowa uprzednio.

Witamina C dostępna pod różnymi nazwami (np. Acidum ascorbicum, Cetebe, Juvit, Monovitan C, Slovit C, Top C, Vicevit, Vitaminum C) zwiększa odporność organizmu na przeziębienia. Profilaktycznie stosuje się także preparaty wapnia, najlepiej w połączeniu z witaminą C (np. Ascalcin, Calcium C, Calcium Plus, Effervit Calcium). Przy przeziębieniach z silnym katarem warto stosować preparaty witaminy C (kwasu askorbinowego) z rutyną, takie jak Rutinoscorbin, Ascorutical, Cerutin, Rutovit. Oba składniki zmniejszają przepuszczalność naczyń krwionośnych, wzmacniają ich ściany i łagodzą nieprzyjemne objawy. Katar utrudniający oddychanie może wymagać użycia kropli lub aerozoli do nosa obkurczających miejscowo błonę śluzową (np. Acatar, Afrin, Betadrin, Donosan, Oxalin, Nasivin, Resoxym, Thymazen, Tyzine, Xylogel, Xylometazolin, Xylorhin). Są to bardzo skuteczne środki sprzedawane bez recepty lekarskiej. Należy jednak pamiętać, że ich stosowanie należy ograniczyć do niezbędnego minimum, do kilku najgorszych dni. Łatwo bowiem przyzwyczaić się do nich a próby odstawienia będą wywoływały uczucie dyskomfortu.

W zwalczaniu przeziębienia mogą być nam też pomocne także preparaty odkażające jamę ustną i gardło, takie jak NeoAngin, Cholinex, Chlorchinaldin, Strepsils, Septolete.

Ostatnią grupą leków najczęściej stosowanych podczas przeziębień są środki wykrztuśne (używane przy suchym i męczącym kaszlu, takie jak Coldrex Broncho, Guajazyl, Robitussin Expectorans, Ambroksol, Bronchicum Mucobron, Sirupus kalii guaiacolosulfonici, Syrop sosnowy złożony) oraz leki przeciwkaszlowe (np. Thiocodin, Argotussin, Robitussin Antitussicum, Supremin).

Domowa apteczka musi być także wyposażona w termometr lekarski.

Pozostałe medykamenty

Oto kolejny, ostatni już zestaw środków medycznych, które powinny się znaleźć w domowej apteczce. Zacznijmy od leków działających na układ pokarmowy. Do preparatów o przeciwstawnych skutkach należą środki przeciwbiegunkowe i przeczyszczające. Te drugie stosujemy z rzadka w przypadkach przewlekłych zaparć (przyczyny powstawania zaparć warto omówić z lekarzem a środki na przeczyszczenie stosować sporadycznie, jedynie w sytuacjach koniecznych). Wybór środków działających przeczyszczająco jest ogromny. Od płynnej parafiny działającej zmiękczająco na masy kałowe (Mentho-paraffinol), przez środki zwiększające ilość wody w kale (Laxol, Laxopol, Forlax) po preparaty wykorzystujące własności liści senesu (Senalax, Regulax, Xenna), rzepy i rzewienia (Rhelax, Rzewex), laktulozy (Duphalac, Lactulosum) i inne. Środki przeciwbiegunkowe stosowane są najczęściej podczas zatruć pokarmowych. Należą do nich np. węgiel leczniczy (Carbo medicinalis), Smecta, Enterosol, Tanninum albuminatum, Salotannal, Imodium, Loperamid, Nifuroksazyd. Biegunki powodują gwałtowne odwodnienie organizmu (utrata elektrolitów). Przedłużające się silne biegunki mogą być niebezpieczne dla życia. Szczególnie dotyczy to niemowląt. Przy silnych biegunkach należy podawać środki uzupełniające elektolity (np. Gastrolit, Saltoral przepisywane na receptę lekarską). I jeszcze coś ze środków zobojętniających kwas solny, przeciwdziałających zgadze - mogą to być preparaty magnezu i glinu (Alumag, Alugastrin, Maalox, Magnosil) albo węglan wapnia i magnezu (Rennie, Ulgamax).

I jeszcze uwaga końcowa: każdy lek iśrodek medyczny ma termin, po upłynięciu którego nie nadaje się do użycia. Pamiętajmy o tym.


wstecz || strona główna || do góry

Wydawnictwo KASTOR, adres korespondencyjny: Osiedle Przyjaźń 140, 01-355 Warszawa; e-mail: wydawnictwo at kastor.strefa.pl
© Copyright by Wydawnictwo KASTOR, Warszawa 2010.
Wszelkie prawa zastrzeżone.